Ποιο δημοψήφισμα;

Γιώργος ΚογκαλίδηςΟ Δημήτρης Γιαννακόπουλος πέταξε το γάντι κι οι αξιωματούχοι της Ευρωλίγκας το σήκωσαν. Κάποιος μπορεί να ξεκινήσει τη μέτρηση νωρίτερα και να αντιστρέψει το ποιος πέταξε το γάντι και ποιος το σήκωσε, αλλά λένε πως σε έναν καβγά δεν έχει σημασία ποιος τον ξεκινά, αλλά ποιος τον τελειώνει.

Για την οικονομία του χρόνου να κρατήσουμε ότι η Ευρωλίγκα δεν «μάσησε» στην απειλή περί αποχώρησης του Δημήτρη Γιαννακόπουλου και τώρα πλέον πάμε -σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση των πράσινων- για δημοψήφισμα. Είναι της μόδας η επίκληση των δημοψηφισμάτων, αλλά αυτό είναι ακόμα μεγαλύτερο λάθος από την ίδια τη σκέψη για αποχώρηση, για την οποία τοποθετηθήκαμε εκτενώς στο προηγούμενο άρθρο μας.

Τι σημαίνει «δημοψήφισμα»; Στην άσκηση διοίκησης δεν υπάρχει… δημοκρατία. Ένας είναι ο πρόεδρος, μια η διοίκηση κι αυτή οφείλει να αποφασίζει, σταθμίζοντας τα «συν» και τα «πλην». Ο κόσμος μπορεί να έχει γνώμη, αλλά έχει γνώση; Και μην βρεθεί κανείς να αρχίσει τα τσιτάτα περί άμεσης δημοκρατίας.

Αναρωτιέμαι γιατί δεν γίνεται και δημοψήφισμα για το αν θέλει ο κόσμος να αποκτηθεί ο Σίνγκλετον, ή να πάρει η ομάδα σέντερ. Προφανώς και δεν χρειάζεται προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία, αφενός γιατί ο κόσμος δεν έδειξε ποτέ να διαφωνεί με τις ενέργειες του κ. Γιαννακόπουλου, ακόμα κι αν κάποιες θεωρήθηκαν ακραίες (για παράδειγμα η επιστροφή με πούλμαν από την Κωνσταντινούπολη) ήταν πολλοί οι υπερασπιστές, προβάλλοντας μάλιστα το επιχείρημα «αν φύγει ο Γιαννακόπουλος, ποιος θα λειτουργεί την ομάδα;».

Ο κόσμος θα ψηφίσει με θυμικό, όπως με θυμικό μοιάζει να λειτουργεί κι ο ισχυρός άνδρας της ΚΑΕ. Αναμφίβολα ταυτίζεται (λόγω ΚΑΙ οικογενειακής παράδοσης) με το τμήμα μπάσκετ του συλλόγου, όμως θαρρώ ότι αυτά δεν γίνονται εν θερμώ. Πρέπει να έχει προηγηθεί μια τεχνοκρατική μελέτη, με επιχειρηματικό πλάνο, ανάλυση του ρίσκου, ώστε να τεθούν όλα πάνω στο τραπέζι, πριν τη λήψη μιας απόφασης.

Η Ευρωλίγκα δεν είναι ο δικαιότερος των οργανισμών. Αν το Λαύριο κατακτήσει το ελληνικό πρωτάθλημα, δεν θα παίξει του χρόνου όπως αυτοδίκαια έπρεπε να συμβεί κάτι τέτοιο. Είναι κλειστό κλαμπ, με όσες ατέλειες κι αδυναμίες έχει ένα τέτοιο κλαμπ. Ένα κλαμπ που δύσκολα μπαίνεις κι εύκολα βγαίνεις.

Πριν τοποθετηθείτε μέσα σας για όσα διαβάζετε, πείτε με ειλικρίνεια στον εαυτό σας πόσοι γνωρίζετε τον προπονητή της Οστάνδης, ή έστω 1-2 Αμερικανούς. Είναι η ομάδα που πριν λίγο αντιμετώπισε ο Άρης. Θα τεθεί, λοιπόν, σε δημοψήφισμα αν του χρόνου θα πάτε στο γήπεδο να δείτε τον Παναθηναϊκό να παίζει με την ΤΣΣΚΑ, ή αν θα προτιμήσετε να παίζει με την Οστάνδη. Υπάρχει άνθρωπος που σε αυτό το δίλημμα απαντά υπέρ της Οστάνδης;

Αν το δημοψήφισμα είναι για στήριξη του κ. Γιαννακόπουλου και για να μεταφέρει το μήνυμα στα υψηλά κλιμάκια ότι ο Παναθηναϊκός είναι ενωμένος, θαρρώ ότι είναι απρόσφορο μέσο. Αφενός γιατί ποτέ δεν αμφισβητήθηκε αυτή η ενότητα, αφετέρου γιατί δεν ιδρώνει το αυτί του Μπερτομέου.

Περισσότερα σχετικά άρθρα
Περισσότερα από Γιώργος Κογκαλίδης
Περισσότερα σε Κογκαλίδης

Δειτε επισης

Περιμένουν το… φάρμακο από Κίνα ή Ισραήλ

Αν υπάρχει ένα πρόβλημα -σε μια εν γένει προβληματική για όλους εποχή- στον Παναθηναϊκό, α…