Κεντρική Αρθρογράφοι Σούτος Ράντονιτς χάνεις κανονάκια έτσι

Ράντονιτς χάνεις κανονάκια έτσι

Ράντονιτς

Στο ίδιο έργο θεατές, λέει το τραγούδι και νομίζω ότι το ζει στον απόλυτο βαθμό ο φίλαθλος του μπασκετικού Παναθηναϊκού. Μιλάμε για επανάληψη όλων των δεδομένων σε κάθε ματς. Μια βαρετή και συνάμα τραγική επανάληψη με την ίδια ακριβώς κατάληξη, την ήττα. Ο Ράντονιτς βλέπει τους παίκτες του να κάνουν τα ίδια λάθη, να έχουν τις ίδιες δυσκολίες, να αντιμετωπίζουν τα ίδια ζητήματα και αδυνατεί να βρει λύσεις. Ναι χρειάζεται χρόνος και υπομονή. Πρώτος εγώ το λέω και το γράφω. Δυστυχώς, όμως, για τον Σέρβο κόουτς δεν θα υπάρξει αν συνεχιστούν οι ήττες και κυρίως οι κακές εμφανίσεις. Είναι όμως το θέμα της ομάδας ο Ράντονιτς; Φυσικά και όχι.

Λάθος μοντέλο και στήσιμο

Ο Παναθηναϊκός πέρυσι μετά την αποτυχία με τον Πρίφτη, αποφάσισε εν μία νυκτί να πάει σε ένα μοντέλο που παρόμοιο του δεν έχει υπάρξει στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Έβαλε εν ενεργεία προπονητή να “παίξει” τον ρόλο του τεχνικού διευθυντή και έδωσε την σκυτάλη σε έναν άλλο που είχε αποτύχει παταγωδώς ελάχιστους μήνες πριν. Το αποτέλεσμα γνωστό. Πέρασε με τα χίλια ζόρια στον τελικό της Α1 και εκεί τον σκούπισε με άνεση ο Ολυμπιακός. Το καλοκαίρι μία από τα ίδια.

Ο Πεδουλάκης επέλεξε έναν προπονητή με τα ίδια με αυτόν χαρακτηριστικά και ελαττώματα, ενώ ο αποτυχημένος πρώην παρέμεινε στο stuff. Που να το πεις και να μην γελάσουν; Πουθενά. Άλλαξε όλη την ομάδα, λες και για την κατάντια φταίνε μόνο οι παίκτες. Πως να μην κάνεις λάθη όταν διώχνεις τόσους και κάνεις αντίστοιχες μεταγραφές; Προσθέστε ότι φέτος είναι αυξημένες οι απαιτήσεις με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μεταγραφικός πανικός και να γίνουν βεβιασμένες επιλογές. Λάθος μοντέλο εξαρχής, λοιπόν, λάθος στήσιμο στη συνέχεια.

Μπήκε στη σεζόν με σοβαρές ελλείψεις

Ξεκίνημα της χρονιάς και οι πράσινοι δεν έχουν ακόμα ολοκληρώσει το ρόστερ τους. Μικρό το κακό θα πεις, αρκεί να μην λείπουν βασικά γρανάζια της μηχανής. Η ομάδα έχει μπει σε πλήρη αγωνιστική δράση, δεν έχει βρει το δεύτερο τεσσάρι της και πάει κόντρα σε δυνατούς αντιπάλους με τρεις ψηλούς ουσιαστικά. Εντάξει το πορτοφόλι είναι μικρό, εντάξει περιμένουμε τα κοψίματα του NBA, αλλά πραγματικά δεν μπορούσε να βρεθεί ένας παίκτης ολόκληρο το καλοκαίρι;

Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι απλά και δυστυχώς σε μερικές περιπτώσεις ρητορικά. Επίσης ορισμένες από επιλογές ξενίζουν. Πήρε για δεύτερο ψηλό, πίσω από τον Παπαγιάννη, έναν σχεδόν ίδιο παίκτη. Γιατί; Για να  «δείρει» τον Φαλ; Πήρε και μάλιστα με μεγάλα συμβόλαια δύο ίδιους ξένους πλάγιους, τον Πονίτκα και τον Γκριγκόνις. Γιατί; Δεν θα μπορούσε να έχει πάρει έναν και τα χρήματα του άλλου να πήγαιναν στο τεσσάρι; Ρωτάω διαρκώς γιατί όπως και σε εσάς, έτσι και σε εμένα γεννιούνται ερωτήματα. Πήρε τους δίδυμους Καλαϊτζάκη χωρίς πλάνο αξιοποίησης. Ο Άντριους από την άλλη κρατάει θέση ξένου χωρίς να υπάρχει λόγος. Οι ξένοι σου είναι αυτοί που καλύπτουν τις ανάγκες που δεν μπορούν να καλύψουν οι γηγενείς.

Που χάθηκαν ο Μαντζούκας και ο Χουγκάζ;

Όλο το καλοκαίρι ακούγαμε για την ενίσχυση με νεαρούς Έλληνες παίκτες και τη δημιουργία ελληνικού κορμού. Στο ροτέισον ουσιαστικά υπάρχει ο Παπαγιάννης και ο Μποχωρίδης. Οι αφοί Καλαϊτζάκη παίρνουν χρόνο λόγω των ελλείψεων του ρόστερ, ο Μαντζούκας και ο Χουγκάζ είναι απλή αναφορά στα φύλλα αγώνα. Τι φταίει και δεν αγωνιζονται; Αν δεν κάνουν διώξτους και ψάξε άλλους. Άφησες να φύγει ένας Έλληνας παίκτης πρώτης γραμμής, ο Παπαπέτρου, άφησες να φύγει ένας Έλληνας αξιόπιστος ρολίστας όπως ο Κασελάκης και ένας καλός συμπληρωματικός ο Καββαδάς. Για να κάνεις τι; Δηλαδή αν κρατούσες τον Καββαδά και έδινες σοβαρά χρήματα για ένα αθλητικό πεντάρι και ένα τεσσάρι πίσω από τον Γουίλιαμς, δεν θα ήσουν καλύτερος;

Αν κρατούσες τον Κασελάκη, αξιοποιούσες τον Μαντζούκα και έδινες σοβαρά χρήματα για έναν άσο πρώτης γραμμής δεν θα ήσουν καλύτερος; Φανταστείτε μια ομάδα με γκαρντ τον Λι, τον Μποχωρίδη, τον Γουόλτερς και έναν άσο πρώτης κλάσης. Στο δύο και τρία τον Γκριγκόνις, τον σούπερ σκόρερ, τους Καλαϊτζάκηδες και τον Χουγκάζ. Στο τέσσερα τον Γουίλιαμς, τον Μαντζούκα και το αναπληρωματικό τεσσάρι που θα μπορούσε πολύ εύκολα να είναι ο Αγραβάνης και στο πέντε όπως τα είπαμε. Πάλι επτά θα ήταν οι ξένοι σου και το σύνολο πιο ισορροπημένο.

Ράντονιτς ο Σέρβος Αργύρης

Κλείνουμε με τον κόουτς. Ο Αργύρης επέλεξε ένα ομοίωμα του. Προπονητή, δηλαδή, που παίζει άμυνα, αρέσκεται στο χαμηλό ρυθμό, πολύ post up παιχνίδι και δεν ξέρει… αγγλικά. Πήγε και πήρε τον εαυτό του με σέρβικη ταυτότητα. Άμυνα, αναχρονιστικό μπάσκετ περασμένων δεκαετιών και το σκορ στους 70 με 75 πόντους. Δύσκολα πράγματα για το μπάσκετ του 2022. Ο Παναθηναϊκός αγκομαχάει να φτάσει τους 75 πόντους. Περιορίζει πολύ την αντίπαλη ομάδα, αλλά δυστυχώς αυτό δεν αρκεί. Δεν ξέρω τι θα γίνει στο τέλος.

Η άμυνα είναι θέμα διάθεσης, διδάσκεται, όμως η επίθεση είναι και θέμα ταλέντου. Θα αργήσει να αποκτήσει αυτοματισμούς, θα αργήσει να βρει τα πατήματα του και σίγουρα αυτό θα κοστίσει. Ο κόσμος ήδη προβληματίζεται, ανησυχεί και τα όρια του εξαντλούνται. Σε περίπτωση που δεν κάνει γρήγορα νίκες να αλλάξει το κλίμα δεν τον βλέπω καλά τον Ράντονιτς. Μην ξεχνάμε ότι φέτος δεν υπάρχουν οι Αλβέρτης και Διαμαντίδης να τους τα φορτώσουμε όλα. Να μου πεις θα παίξει ο Αργύρης το ρόλο αυτό και καθαρίσαμε. Τον πραγματικό υπεύθυνο για την κατάντια της Αυτοκρατορίας θα τον δείξουμε ποτέ ή θα κάνουμε όλοι μαζί την πάπια;

Περισσότερα σχετικά άρθρα
Περισσότερα από Χρήστος Σούτος
Περισσότερα σε Σούτος

Δειτε επισης

Buzzer έχω, λέγετε… (vid)

Όσα δεν φέρνει ο χρόνος, τα φέρνει το… Buzzer. Οι παικταράδες, στα πρωταθλήματα Άτλας, έχο…