Η χρονιά της Γάτας

ethniki-efivon-efivwn

galanis-dimitrisΧρόνια πολλά, καλή χρονιά σε όλους! Χριστούγεννα, ξέχωρα το οικογενειακό τραπέζι, την ξεκούραση, σημαίνει και λίγο χρόνος για διάβασμα, τέχνη, αλλά και λίγο “σπατάλημα” χρόνου στα media.

Πολύς λόγος έγινε για την αναφορά του φίλου κ. Τέλη Ζουρνατζίδη, όσον αφορά την επιλογή της 12άδας της Εθνικής Εφήβων. Βγήκαν τα μαχαίρια, πειράχτηκαν “ισορροπίες”, μετρήθηκαν εγωισμοί μα, στο τέλος, η “μεγάλη εικόνα” -όπως συνηθίζω να λέω- ήταν η ίδια: η Εθνική απέτυχε και το θέμα χάθηκε.

Ξέρετε, “σκέφτομαι, δεν σημαίνει βγαίνουμε από το σπήλαιο”, σκέφτομαι σημαίνει γράφω, μοιράζομαι και ίσως να “καταδείξει τις σκαλωσιές που πιθανά χτίσουμε κάτι…”.

Στην προκειμένη περίπτωση, ζούμε στη χρονιά της Γάτας (ίσως των Ιμαλαΐων). Ένα περίεργο σύστημα, που όλοι το ξέρουν και άλλοτε περιγράφεται από κάποιους όταν θίγονται τα συμφέροντά τους. Ένα σύστημα, που έχει πολλές γάτες, που χώνουν τη μουσούδα τους, δείχνουν τα νύχια τους ενίοτε, απέναντι σε μία μπασκετική κοινωνία γονέων, παικτών, προπονητών, που έχει συνηθίσει να φοβάται και να ανέχεται.

Και ακόμα και τώρα, που το μπάσκετ και οι Εθνικές Ομάδες υποβιβάζονται, χάνεται η αίγλη τους, αυτοί συνεχίζουν. Φυσικά, για όσους ξέρουν από γάτες, αν ψάξεις τρόπο να γίνεις αρεστός στη γάτα, μεγαλύτερη πιθανότητα υπάρχει να γίνεις ο ίδιος το pet της.

Προσωπικά, παρότι πολλά από τα παραπάνω, τα έχω νιώσει κι εγώ στο πετσί μου, λυπάμαι για δύο πράγματα:

Πρώτον, για την κακή υπηρεσία που παρέχουμε στα νέα παιδιά, τα οποία παρά να μυούνται σε ένα σύστημα με ιδεώδη, αρχές, αξίες και μπασκετική καθοδήγηση, αντιλαμβάνονται ένα σύστημα σαθρό και διαμορφώνουν έναν χαρακτήρα ανάλογο. Είναι φυσιολογικό, όταν δεν υπάρχει σχεδόν καμία θεσμική λειτουργία, fair play και αξιοκρατία, αυτός που θα επιβιώσει, θα χρησιμοποιήσει τα ίδια όπλα κι ένα εγωπαθές περιβάλλον. Λυπάμαι,αλλά αυτό δεν είναι το αληθινό μπάσκετ, πόσο περισσότερο η Εθνική Ομάδα -ούτε καν η λέξη “ομάδα“- κι ούτε έτσι μεγαλουργήσαμε στο παρελθόν.

Το δεύτερο είναι η κόπωση και η κατάσταση χωρίς μέλλον που διακρίνω σε όλο αυτό. Ξέρετε, αν βάλετε ή πάρετε στα χέρια σας ένα ζευγάρι κιάλια και δείτε ένα βουνό μακριά, τα κιάλια θα σας το φέρουν πολύ κοντά, αυτό είναι το μέλλον. Αν, τώρα, κάνετε το αντίθετο, φορέσετε τα κιάλια ή τα βάλετε ανάποδα και δείτε κάτι κοντινό, τα “ανάποδα” κιάλια θα σας το δείξουν πολύ μακρινό, αυτό είναι το παρελθόν και η προσέγγισή του.

Εύχομαι η νέα χρονιά να είναι καλύτερη για όλους. Καλησπέρα και καλή τύχη σε όλους…

Load More Related Articles
Περισσότερα από Δημήτρης Γαλάνης
Περισσότερα σε Η γωνιά του κόουτς

Δειτε επισης

“Γυρνώντας από τη Ρωσία με αγάπη”

Η Ρωσία τελείωσε και γυρνώντας πίσω, ζούμε και παρακολουθούμε τα πάντα. Μου ζητήθηκε να σχ…