Κεντρική Αρθρογράφοι Κογκαλίδης Γαμπρός για τον ΕΣΑΚΕ

Γαμπρός για τον ΕΣΑΚΕ

ΡΕΘΥΜΝΟ-ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ

kogasΑπό τη στιγμή που ολοκληρώθηκε η αγωνιστική περίοδος, το βάρος μετατοπίζεται στις εκλογές του ΕΣΑΚΕ. Εκεί όπου, μέχρι την Τετάρτη, καθένας μπορεί να θέσει εαυτόν στη διάθεση των εκπροσώπων των ΚΑΕ, προκειμένου για να αναλάβει καθήκοντα προέδρου στη λίγκα. Για την ώρα υπάρχουν δύο “υποψηφιότητες“, η εξής μία, του Γιώργου Χαλβατζάκη.

Ο νυν πρόεδρος διεκδικεί την ψήφο, προκειμένου να συνεχίσει το έργο που ξεκίνησε πριν από δύο χρόνια και που όλοι συμφωνούν ότι έχει θετικό πρόσημο. Η παρουσία του στον προεδρικό θώκο αποτελεί εξ ορισμού πρόταση – θέση και μάλιστα έχουμε και πραγματικά στοιχεία για να τον κρίνουμε. Συγκρίσιμα στοιχεία

Στον αέρα πλανάται και μια δειλή -όσο κι εξ ορισμού αποτυχημένη (όχι ως προς το αποτέλεσμα, αυτό ουδείς το γνωρίζει, αλλά ως προς τον τρόπο με τον οποίο εκδηλώθηκε)- “υποψηφιότητα” από τον Γιώργο Μαμαλάκη. Κάτι είπε σε ένα τοπικό μέσο στην Κρήτη, έπεσε… σύρμα να το πάρουν και να το αναμεταδώσουν τα πανελλαδικής εμβέλεια ηλεκτρονικά και μη μέσα και κάπως έτσι εμφανίζεται στα… κλεφτά.

Επισήμως δεν έχει καταθέσει υποψηφιότητα. Όμως, ήδη με το “καλημέρα“, ο σύντεκνος μας έβαλε σε προβληματισμό. Γιατί με το που έδωσε μια -ας την πούμε- συνέντευξη σε κρητικό μέσο, η “υποψηφιότητά” του πέρασε σε διάφορα ΜΜΕ. Κι αναρωτιέμαι, καθημερινά οι συνάδελφοι παρακολουθούν όλα τα τοπικά ΜΜΕ, ή μόνο της Κρήτης;

Όχι τίποτ’ άλλο, αλλά πριν από τη συγκεκριμένη αναδημοσίευση ανάθεμα κι αν ήξεραν (χωρίς την πρόθεση να προσβάλω τους καλούς συναδέλφους, που είμαι σίγουρος ότι κάνουν εξαιρετική δουλειά) την ύπαρξη του εν λόγω μέσου. Αλλά είπαμε, δουλεύουν τα… σύρματα.

Στην ουσία τώρα: Προσωπικά ο κ. Μαμαλάκης μου είναι συμπαθέστατος. Αν έψαχνα -είναι μικρές ακόμα- για γαμπρό στις κόρες μου, ίσως να ήθελα έναν άνθρωπο με το χαμόγελό του. Ο ΕΣΑΚΕ, φαντάζομαι, δεν ψάχνει για γαμπρό. Για πρόεδρο είναι οι εκλογές κι ο πρόεδρος εκτός από χαμόγελο πρέπει να έχει και πρόταση.

Θυμίζει ολίγη από “Ποτάμι” η υποψηφιότητά του. Και -σε συνδυασμό με τους ποταμίσιους– μας βάζει σε μια νέα εποχή, η οποία επιτάσσει πρώτα να ψηφίζουμε και μετά να μαθαίνουμε αν και τι σκέπτεται να κάνει ο υποψήφιος. Συγνώμη που είμαι λίγο παλαιομοδίτης και μου αρέσουν οι θέσεις, οι τοποθετήσεις, τα προγράμματα, οι ιδέες. Αυτές που εξωτερικεύονται, όχι αυτές που καθένας έχει για πάρτη του.

Αν ο κ. Μαμαλάκης θέλει να γίνει πρόεδρος, αν έχει κάτι νέο να κομίσει, θαρρώ ότι είχε αρκετό χρόνο να το επικοινωνήσει. Να πάρει θέση για τα όποια κακώς κείμενα, να προτείνει κάτι διαφορετικό, να καταθέσει άποψη για όσα συμβαίνουν στη λίγκα και να κριθεί γι’ αυτά.

Αντιθέτως διάλεξε να θέσει εαυτόν στη διάθεση του σώματος, χωρίς προηγουμένως να έχει προτείνει κάτι. Πλην ίσως του ότι είναι “εκλεκτός” (κι αυτό ελέγχεται) ισχυρών κέντρων αποφάσεων. Κάτι σαν “ο άνθρωπος του προέδρου“. Μα εδώ θα ψηφίσουν για πρόεδρο, όχι για άνθρωπο του προέδρου.

Όσοι με γνωρίζουν χρόνια, όσοι έχουν παρακολουθήσει (υπάρχουν και… “ανώμαλοι“) αρθρογραφία μου παραμονές εκλογών του ΕΣΑΚΕ, έχω μόνιμη αλλεργία στους “κομήτες“, στους “αλεξιπτωτιστές“, στους “είδα φως και μπήκα” και κυρίως σε αυτούς που με βαθιά υπόκλιση και χειροφίλημα λαμβάνουν τη θεία κοινωνία και μαζί τη φώτιση για να διοικήσουν το ελληνικό μπάσκετ.

Έχω αλλεργία σε όσους εμφανίζονται παραμονές εκλογών και αφηγούνται παιδικά τους όνειρα, του στυλ “ήθελα να γίνω αστροναύτης, αλλά επειδή ζαλίζομαι να γίνω πρόεδρος στον ΕΣΑΚΕ, που ήταν κι επιθυμία του… παππού” (καταλαβαινόμαστε θαρρώ), όσους ανακαλύπτουν ότι γίνονται εκλογές άμα την προκήρυξή τους.

Ανάλογη στάση έχω τηρήσει απέναντι σε υποψηφιότητες όπως εκείνες του Παναγιώτη Αλεξανδρή, του Ηλία Λιανού, του Ευθύμη Ρεντζιά (αυτός δεν ήξερε καν ότι δεν μπορούσε να κατέλθει σε εκλογές). Δεν θα αλλάξω τώρα. Παραμένω πιστός σε αρχές, κάτι για το οποίο θαρρώ ότι δεν μπορεί να επαίρεται σήμερα ο Γιώργος Μαμαλάκης.

Βεβαίως, δημοκρατία έχουμε καθένας έχει το δικαίωμα στην υποψηφιότητα κι εμείς στην κριτική. Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα. Η “Ρόδος” είναι για τον Κρητικό υποψήφιο. Το “πήδημα” είναι γι’ αυτούς που θα ψηφίσουν όχι βάσει προγράμματος και προσώπων, αλλά ως πειθήνια όργανα που υπακούν στις τηλεφωνικές προσταγές.

kogas@ebasket.gr

Περισσότερα σχετικά άρθρα
Περισσότερα από Γιώργος Κογκαλίδης
Περισσότερα σε Κογκαλίδης

Δειτε επισης

Φτάνει πια! Σταματήστε να εκδικείστε τον αθλητισμό

Αν υπάρχει ένα δεδομένο είναι πως -αργά ή γρήγορα- ο κορωνοϊός θα αντιμετωπιστεί επιτυχώς.…