Κεντρική Αρθρογράφοι Κογκαλίδης Φοβού τους διοργανωτές

Φοβού τους διοργανωτές

real-barcelona

kogasΕίναι το θέμα συζήτησης σε όλα τα μπασκετικά στέκια και δεν μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Διάβασα με προσοχή την άποψη του Γιάννη Ψαράκη και σε ένα μεγάλο ποσοστό συμφωνώ μαζί του. Έχουν δίκιο, όμως, κι αυτοί που λένε ότι κάθε ομάδα μπορεί -αφού της δίνει το δικαίωμα η διοργανώτρια αρχή, μέσω της αβλεψίας της στο πρόγραμμα– να εκμεταλλευτεί τις καταστάσεις και να διαλέξει αντίπαλο.

Ποιο είναι, όμως το πραγματικό γεγονός; Η Ρεάλ ΔΕΝ διάλεξε αντίπαλο ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό. Διάλεξε ανάμεσα σε Μπαρτσελόνα και Αρμάνι Μιλάνο. Υπερφίαλη σκέψη; Μπορεί. Αν κρίνουμε από την προϊστορία (τα έγραψε όλα ο Γιώργος Πετρίδης), οσάκις βρίσκεται με πλεονέκτημα έδρας περνά στο φάιναλ φορ. Άρα, ίσως όχι τόσο

Η Ρεάλ με μόλις δύο ήττες στο παθητικό της (μέχρι το επίμαχο παιχνίδι), πρόδηλα δεν ήθελε να βρει στον δρόμο της την οικοδέσποινα του φάιναλ φορ. Προτίμησε να αναμετρηθεί με την Μπαρτσελόνα, που την ξέρει και που θεωρεί ότι “την έχει“. Κι η ταπεινή μου άποψη είναι πως απλά στη Μαδρίτηδεν μας βλέπουν. Το αν αυτό θα το πληρώσουν, θα το δείξει η ιστορία.

Στην ουσία τώρα: Δικαιούται να επιλέγει αντίπαλο; Είναι τόσο unfair, όσο κι όταν ο παίκτης εσκεμμένα χάνει τη βολή, για να διεκδικήσουν οι συμπαίκτες του το ριμπάουντ. Και πρέπει να το κακίσουμε όχι μόνο όταν… βολεύει τη Ρεάλ, αλλά κι όταν γίνεται ολόκληρη συζήτηση για το αν η Εθνική μας πρέπει ή δεν πρέπει να διαλέξει αντίπαλο. Όταν ο Σιγάλας επιχειρεί (ανεπιτυχώς) να αστοχήσει σε βολή…

Βεβαίως κι έχει δίκιο ο Γιάννης Ψαράκης, ως προς την ευθύνη του Τζόρντι Μπερτομέου και της παρέας του, που με την αβλεψία τους (το πρόγραμμα είχε βγει καιρό τώρα, άρα υπάρχει αβλεψία και των παραγόντων των δύο “αιωνίων“) άνοιξαν την… όρεξη της Ρεάλ, να επιλέξει τον δρόμο που θα ακολουθήσει ως το τέλος.

Το πρόβλημα δεν μπορεί να εντοπιστεί στην ομάδα που εκμεταλλεύεται το κενό, αλλά στο σύστημα που δεν είναι αρκούντως περιφρουρημένο, ώστε να αποφεύγονται τέτοιες κραυγαλέες περιπτώσεις.

Επί της ουσίας, μοναδική τιμωρία για τη Ρεάλ, είναι να καταφέρει ο Ολυμπιακός να την αφήσει εκτός φάιναλ φορ. Όμως, ακόμα κι αυτό αν συμβεί, δεν είναι παράλογο να θέλει μια ομάδα να πάει από τον εύκολο δρόμο κι όχι από τα βράχια (βλέπε Αρμάνι).

Υ.Γ.: Όλοι αυτοί που έλεγαν ότι η διαφορά του πρώτου αγώνα ανάμεσα στην Αρμάνι και τον Ολυμπιακό δεν θα παίξει ρόλο, τώρα -μετά και την επιλογή της Ρεάλ– μήπως έχουν το κουράγιο να πουν “κάναμε λάθος“; Λέω, μήπως

kogas@ebasket.gr

Περισσότερα σχετικά άρθρα
Περισσότερα από Γιώργος Κογκαλίδης
Περισσότερα σε Κογκαλίδης

Δειτε επισης

Το τέλος στη φετινή Ευρωλίγκα σημαίνει έχουμε… Σλουκιάδα

Περιμέναμε καρτερικά να βγει καπνός από την Ευρωλίγκα. Όχι μόνο για να επιστρέψουν οι ομάδ…